Nederland discussieert al lang oeverloos over het verlies van onze autonomie aan Europa.
Ze doet dat, terwijl wij de Europese samenwerking juist hebben opgericht, om veel gezamenlijke taken ook samen te gaan doen.

Waar niemand zich tot dusverre druk om heeft gemaakt, dat is de autonomie, die onze overheid al decennia lang geleden stiekem aan Marokko en Turkije heeft verkwanseld:
1. de Nederlandse gemeenten hanteren al decennia lang de, door Marokko, voorgeschreven namenlijst voor nieuw geborenen;
2. Nederlanders van o.a. Marokkaanse- en Turkse afkomst moeten(!) nieuw geborenen direct op de betreffende ambassades aangeven;
3. Nederlanders van o.a. Marokkaanse- en Turkse afkomst moeten(!) hun Marokkaanse- en Turkse dienstplicht vervullen;
4. kinderen van Marokkaanse- en Turkse afkomst behoren niet in niet Islamitische, Nederlandse pleeggezinnen te worden opgenomen en daar te worden verzorgd. Dit ondanks het feit, dat er uit hun geloofsgroep nagenoeg geen pleeggezinnen worden aangemeld!
De o.a. Marokkaanse- en de Turkse nationaliteit zijn voor het leven(!) en dat geldt onverkort voor hun, waar dan ook, nieuw geborenen.
De betreffende regeringen blijken tegenstander zijn van de integratie binnen onze samenleving. Dat zijn ze, omdat ze daardoor hun invloed op hun, geëmigreerde- en ook genaturaliseerde(!), landgenoten dan dreigen te verliezen.
Daarom moet de Nederlandse Staat niet met ons(!) Nederlanderschap leuren bij mensen, die een nationaliteit voor het leven(!) hebben.
Zo verkwanselt Nederland kostbare(!) autonomie aan de landen van herkomst.
Duidelijk moet zijn, dat – de meesten van – deze mensen hun eerste nationaliteit toch blijven koesteren en daarom ook nooit zo zullen integreren, als dat onze overheid “voor ogen staat” .

“Nederland wisselt al enige tijd met de Marokkaanse autoriteiten van gedachten over haar wens(?), om het Sociale-Zekerheids-Verdrag met Marokko te wijzigen”. Deze recente uitspraak van minister Ascher wekt op z’n mist de indruk, dat Nederland in het verleden ook autonomie aan Marokko heeft verkwanseld, zonder dat daar voor ons land ook maar iets tegenover stond.

We kunnen dus – als dat nodig is, beter wat autonomie afstaan aan de, ons omringende, westerse(!) landen – die dat ook naar ons doen.
We moeten dat zeker niet doen naar landen, waar kerk en staat niet zijn gescheiden.
Wij deden dat, in het verre verleden, zelf wèl: we deden dat toen al vanwege dezelfde problemen, die veel Islamitische landen inmiddels al decennia lang teisteren. Dàt laten we ons niet opnieuw opdringen!

Please follow and like us:

1 reactie op “Autonomie al lang weggegeven aan Turkije en Marokko

  1. Ik verzuimde nog een punt:
    5. Marokko weigert Nederlandse controle te accepteren, als het gaat om de controle op Nederlandse uitkeringen, waarop Nederlanders in eigen land wel worden gecontroleerd.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *