Onderstaand een aantal uitspraken uit artikelen van Economen. filosofen en politicologen:

De Europese Unie beleeft momenteel een ondemocratische staatsgreep en schijnbaar heeft niemand daar iets op aan te merken.

Alleen in Groot-Brittannië, waar de democratie erg oud en zeer diep geworteld is, wordt er geprotesteerd en weerstand geboden

De maatregelen worden aan het publiek gepresenteerd als belangrijke stappen op weg naar ‘meer Europa” en als een eerste concrete stap naar een pan-Europees “economisch bestuur”. Toch is er op geen enkel moment een beroep gedaan op de Europese kiezers om over deze maatregelen te stemmen, en ze hebben zelf hun wil om te stemmen ook niet laten horen.

De Europese Unie zakt voor de belangrijkste test op het gebied van democratie: ze weet niet hoe ze op vreedzame wijze haar eigen bestuur moet vervangen.

De crisis dwingt de armen ertoe de rijken te steunen

Een soort wild kapitalisme overwoekert nu landen die kort geleden nog als antikapitalistisch werden beschouwd. De crisis dwingt de armsten ertoe degenen die alle rijkdom in handen hebben te steunen, ongeacht of de laatstgenoemden rechts of links zijn, in de hoop hun baan “die gevaar loopt” te behouden of om er een te krijgen. Alleen al om een normale of in ieder geval een behoorlijke  levensstandaard te behouden of zelfs alleen van de schijn van een dergelijke levensstandaard.

De kritische intellectueel is veroordeeld tot eenzaamheid

De intellectuelen zijn alleenstaande individuen die het niet lukt zich te verenigen en samen in actie te komen. De meeste machthebbers negeren hen of dwingen hen zich van de buitenwereld af te sluiten. Op enkele uitzonderingen na laten de intellectuelen zich niet horen in de samenleving als er beslissingen moeten worden genomen.

Gezien de ernst van de storm die over de euro raast moeten we ook erkennen – al was het maar om herhaling te voorkomen dat er fouten zijn gemaakt en ontdekken op welke punten we ons hebben vergist.

Elke fout leidde onherroepelijk tot een andere, zoals blijkt uit de onderstaande opsomming : 1) de supranationaliteit (oftewel gedeelde soevereiniteit) opgeofferd uit naam van de intergouvernementele samenwerking, met als gevolg dat de rol van de Commissie, die geacht werd hoeder van de algemene belangen te zijn, werd uitgehold ;

2) de onderwaardering van, om niet te zeggen de onwetendheid over, de weerstand van de publieke opinie ten aanzien van de uitbreiding van de EU naar het Oosten, ondanks het mislukken van de toetreding van Bulgarije en Roemenië ;

3) de teruglopende Europese geloofwaardigheid als gevolg van de wanverhouding tussen het rituele herhalen van doelstellingen, een Europa dat zich met een stem tot de wereld zou wenden, een gemeenschappelijke vertegenwoordiging in internationale instituten, enzovoort  en de realiteit van de resultaten ;

4) het voortschrijdende verval van het besef dat nationale belangen worden beschermd door te bouwen aan Europa in plaats van het beschermen van corporatistische belangen ;

5) het onvoldoende benutten van mogelijkheden die worden geboden dankzij universitaire uitwisselingen zoals Erasmus, van wezenlijk belang om in de toekomst een continentale publieke opinie te vormen

6) de rampzalige verwarring tussen een multi-etnische samenleving en een multiculturele samenleving, die wordt gevoed door het algemene karakter en de ondoorgrondelijkheid van het Europese immigratiebeleid ;

7) en tot slot de meest rampzalige fout : regeringen bleven op hun lauweren rusten terwijl ze wisten dat er een gecalculeerd risico werd genomen met de introductie van de euro, een verzekering tegen de oude demonen, een instrument voor stabilisatie dat zou moeten worden aangevuld met een gemeenschappelijk economisch en financieel beleid. Daar is niet veel aandacht aan besteed en bovendien zijn de regels voor de eurozone niet serieus genomen. Er was een speculatieve aanval nodig op de Europese munt om het besef te laten doordringen dat de instanties, die de stabiliteit van de euro moeten garanderen, niet op hun taak waren berekend. Daar krijgen we nu de rekening voor gepresenteerd.

De EU ontbeert politieke wilskracht

Een politiek kenmerk van het onvermogen tot leren zijn de uitspraken van het Federale Constitutionele hof over de verdragen van Maastricht en Lissabon waarbij krampachtig wordt vastgehouden aan achterhaalde soevereine denkbeelden, afkomstig uit de juridische doctrine.

De egocentrische mentaliteit, gespeend van normatieve ambities, van deze op zichzelf gerichte kolos midden in Europa garandeert zelfs niet meer dat de Europese Unie deze storm in zijn huidige vorm zal overleven.

Tot op heden zijn er in geen enkel EU-land Europese verkiezingen of referenda gehouden waarbij de speerpunten zich niet beperkten tot nationale thema’s

Terug naar de EEG

Leon de Winter pleit voor de terugkeer van de economische gemeenschap

Voor Europa was de EEG het ideale model

Ambitieuze politici en technocraten met een honger naar macht eisen van burgers een solidariteit die er niet is.

Op een dag wilden zulke Europeanen de Europese Unie oprichten.

En nu is precies gebeurd waarvoor mensen als ik al eerder hadden gewaarschuwd, namelijk dat de unie niet kan blijven bestaan, omdat niemand, behalve de politieke elite in Europa, een dergelijke unie wil, omdat Europa geen cultureel, maar een geografisch begrip is.

En nu worden wij, noorderlingen, als gevolg van de regels die door de elite zijn opgesteld, met de schuldenlast van de zuiderlingen opgezadeld. Het probleem is alleen dat ik me niet bepaald solidair voel met de Grieken of de Spanjaarden. De Grieken en Spanjaarden die ik ken vind ik erg aardig. Maar ik voel me niet verplicht om hun financiële zorgen op mijn schouders te nemen.

Eenheid en verscheidenheid, dat was de EEG ten voeten uit. In de EEG hadden ambtenaren en politici het voor het zeggen. Zij wilden ervoor zorgen dat bedrijven en particulieren handel konden drijven en verder ontspannen met en naast elkaar konden leven. Maar de EEG alleen was kennelijk niet voldoende. Er moest en zou een concentratie van de macht komen. Zo vatte de gedachte post dat er een Europese president moest komen die op gelijk niveau overleg zou kunnen voeren met de presidenten van Amerika en Rusland. Het resultaat van al die illusies is het rommelzooitje dat EU wordt genoemd..

Voor Europa was de EEG het ideale model. Maar onze ambitieuze politici hadden hun zinnen gezet op een project van historische omvang: de vreedzame eenwording van Europa door middel van de sluipende verovering door een nieuwe Europese bureaucratie. De crisis in Griekenland spreekt duidelijke taal: Europa bestaat niet. Europa is een idee-fixe van Brusselse bureaucraten.

Griekenland wordt daarmee het eerste echte protectoraat van Brussel en zo kan het gebeuren dat een oud cultuurvolk met eigen tradities en levenswijzen nu door supranationale technocraten wordt bestuurd.

Het zou mooi zijn als er nu een referendum zou worden gehouden in de EU-lidstaten die de rekening voor deze reddingsactie gepresenteerd krijgen. Over de vraag of de EEG zonder euro niet een veel beter alternatief zou zijn voor vrede en welvaart in Europa dan de EU, die zwaar gebukt gaat onder de euro. Voor al die technocraten uit Brussel, die in dat geval werkloos zouden worden, is er ongetwijfeld wel een baantje te vinden als ober in een Grieks restaurant.

De Euro: een muntzonder staat! We hebben “wel de euro maar geen Europa”,

Conclusie:

We kunnen kiezen wie we willen maar, zolang wij vastgekluisterd zitten aan de EU, zal er niets veranderen!

http://www.presseurop.eu/nl/content/topic/314181-welke-toekomst-heeft-europa

De EEG was OK.

  • De EEG is om zeep geholpen door machtsgeile megalomane Barosso's (100%, 11 Stemmen)
  • Het vervolg van de EEG "Europa en de Euro" is OK en biedt ons een veilige democratische toekomst (0%, 0 Stemmen)

Total Voters: 11

Loading ... Loading ...
Please follow and like us:

9 Reacties op “DE WAARHEID OVER DE TOEKOMST VAN EUROPA

  1. het zijn inderdaad de rijkste onder ons die hier dus grof van profiteren.
    en het volk word de angst aan gejaagd.
    inplaats van democratische referendums te houden.
    en zeker ten opzichte wat er afgelopen 2 maanden is in gevoerd.

  2. Dat was mij al duidelijk geen referendum en met kleine stapjes licht straks alle macht in Europa.
    Demonstreren word bij de wet verboden een democratie systeem maak plaats voor een kapitalistisch systeem daar werk de VVD graag aan mee in feite als je de lijn door trek zijn het landverraders en dienen niet de burger maar Europa daarom ben ik anti Europa
    En stem SP

  3. Het EU elastiek wordt net zolang uitgerekt, tot het knapt.
    Deze vorm van dictatoriaal EU bestuur, is ten dode opgeschreven, en zal op den duur uitmonden in massaal protest en discriminatie.
    Als dat je ideaal is, vooral op de Eurofielen van PvdA en D66 blijven stemmen.

  4. Nieuwskoning.De uitbuiting van de volkeren ten gunste van de heersenden, de Brusselse apparatsjiks, die zichzelf de ene loonsverhoging na de andere geven, begint op gang te komen.

    Het rechteloos maken van de staatsburgers, vaak tegen de grondwetten van de lidstaten in, geschiedt in de hoop, dat het feitelijke zijn normatieve kracht zal ontplooien.

    Bovendien vindt de vernietiging van de naties door het forceren van ongebreidelde immigratie van mensen die niet in staat of willens zijn te integreren, vermoedelijk in de hoop dat, wanneer de toestanden ondraaglijk zijn geworden, de burgers van de naties om een “sterke hand” zullen roepen.”
    http://ejbron.wordpress.com/

  5. het hele europa verhaal.
    het zijn gewoon een stelletje rijke elite stinkers die nog meer geld willen en vooral macht.

    bij alle miljoenars opge teld in de eu zit meer geld als de totale schuld van heel europa.
    dus ja….wie zijn hier de dieven.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *