Pensioen

Medio 2011 meldde Beleggingsadviesbureau Bosch, dat de pensioenfondsen tientallen miljarden euro in kas hadden, dan mogelijk zou zijn geweest geweest. Deze mededeling was koren op de molen van, zich aangevallen voelende politici, die gemakshalve de bal direct naar de pensioenfondsen doorspeelden. Deze fondsen betwistten vervolgens, dat het pensioengeld slecht zou zijn beheerd en te risicovol werd belegd.
Als gevolg van de melding van eerder genoemd Beleggingsadviesbureau Bosch, alsmede de uitvoerige discussie in de media, lagen de pensioenfondsen na 2 crisisjaren in de vuurlinie, omdat hun reserves niet op peil bleken te zijn en de pensioenuitkeringen werden aangetast. Voor de Tweede Kamer was dit reden om opnieuw een hoorzitting over de situatie bij de fondsen te houden.
Geconcludeerd werd, dat de pensioenreserves bijna 800 miljard euro hoger hadden kunnen zijn. Het grootste deel van deze miljarden was echter verdwenen door pensioenroof in de jaren tachtig en negentig.
Maar was er dan terecht sprake van roof?
De kassen van de pensioenfondsen waren in die tijd uitstekend gevuld, terwijl de overheid, dankzij haar eigen beleid, weer geld tekort kwam en de lonen daarom niet mochten stijgen. Besloten werd tot zogeheten premie-holidays, kortingen of “ weliswaar tijdelijk“ helemaal geen afdracht van pensioenpremies plaatsvond en er zelfs terugstorting van geld aan bedrijven en de overheid plaatsvond: geld, waarop destijds de loonmatiging stoelde.
Opvallend voor deze wantoestanden was het lot van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP).
In die betreffende jaren hadden verschillende kabinetten zo’n 13 miljard euro aan dit ambtenaren pensioenfonds onttrokken, om hun politieke, financiële problemen op te lossen. Ambtenarenbonden probeerden dit schaamteloze gegraai in andermans spaarpot tegen te gaan, maar misten de kracht om een stevige vuist maken. Pas in 1996 werd het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds verzelfstandigd en werd het daarmee een gewoon pensioenfonds. Hadden wij nog over dat totaalbedrag kunnen beschikken, dan waren onze financiële dijken nu decimeters hoger geweest, verzuchtte later een ABP-topman.
Die premie-holidays en terugstortingen aan bedrijven kwamen er ook niet zomaar. Den Haag chanteerde de vakbeweging toen, op grond van de Wet Brede Herwaardering, met afroming van de toenmalige pensioenreserves. Het werd voor de pensioenfondsen daarom helemaal niet aantrekkelijk om te veel geld in kas te hebben. Een dekkingsgraad van 110 procent werd ook door de Tweede Kamer “ voldoende geacht. Bovendien profiteerden de werknemers daarvan, want dankzij de, daarop gebaseerde, kortingen op hun pensioenpremies steeg hun koopkracht feitelijk wat.
De vakbonden stelden vervolgens, dat te lage pensioenpremies ontstonden, die niet kostendekkend bleken. Peter Gortzak, toenmalig vicevoorzitter van de FNV, zei daar lessen uit te trekken bij het uitwerken van de pensioenplannen voor de toekomst. Anderen suggereerden, dat holidays en grepen in de pensioenkas wellicht bij wet moesten worden verboden.
In een uitzending van Zembla werd medio 2011 een bedrag van 36 miljard euro genoemd, dat de pensioenfondsen zouden zijn misgelopen door het gekozen beleggingsbeleid. Door te veel te beleggen in aandelen en minder in veilige staatsobligaties, hebben de fondsen zich behoorlijk in de vingers gesneden, luidde de boodschap. Daarnaast kwamen de, goed renderende, beleggingen van het ABP in de wapenindustrie politiek onder druk te staan. Kortom, ook de hypocriete politiek moest zich zo nodig en schaamteloos bemoeien met het beleggingsbeleid van het toch al zo geteisterde ABP.
Het bedrag van 36 miljard was natuurlijk enorm: het is echter wel de vraag of- en hoeveel waarde aan deze berekening had moeten worden toegekend. Immers, de vergelijking van de feitelijke beleggingsprestaties van de pensioenfondsen met een, achteraf(!) bepaalde,ideale beleggingsmix doet dan wel erg simpel aan. De betreffende mix zegt ook helemaal niets over het ideale beleggingsbeleid(!) van de fondsen voor de toekomst. Hier dringt zich de advertentieslogan van de banken en verzekeraars op dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie voor de toekomst bieden.
Voor de Tweede Kamer was en is het nog steeds zaak om vooral te letten op oorzaak en gevolg van de toenmalige- en het nog steeds bestaande pensioen problematiek.
Zembla verweet de pensioenfondsen twee dingen: het (deels) afschaffen van het betalen van pensioenpremie en het te veel beleggen in risicovolle aandelen: die twee zaken kunnen nog steeds niet los van elkaar gezien worden.
Is het nu zo dat pensioenfondsen, als gevolg van mooie rendementen op aandelen, de pensioenpremies hebben verlaagd/afgeschaft? Of luidde de analyse, dat vanwege het verlagen/afschaffen van de premies, de fondsen zich gedwongen zagen risicovoller te beleggen, om zo de verwachte pensioenuitkeringen te kunnen blijven bekostigen?
Vastgesteld kan worden, dat de Staat der Nederlanden nog steeds hardleers is en “net als destijds“ opnieuw voornemens is om andermans(!) pensioenreserves aan te wenden, voornamelijk ten faveure van haar eigen ongeloofwaardige- dan wel het bedriegelijke bankiersbeleid: eerst de pensioenfondsen van hun reserves beroven en deze later bij monde van de Nederlandse Bank durven verwijten, dat hun dekkingsgraad te laag is: dat is ongelofelijk hypocriet!
de banken en verzekeraars zoveel macht te geven, dat zij zowel de individuele burger als de pensioenfondsen en andere instellingen ongestraft en grootschalig konden beroven en kennelijk met miljarden staatssteun werden beloond, om vervolgens schaamteloos door te gaan met het ongestraft beduvelen van de samenleving.
Geen mens vertrouwt onze maffiabanken nog, die zelf blijkbaar niet eens met hun eigen-, laat staan met andermans geld kunnen omgaan, gelet op de door hen visieloos gefinancierde-, onverkoopbare- en onverhuurbare, nutteloze kantoorpanden, waar niemand om heeft gevraagd.
En nog steeds is er geen enkele maffiabankier/verzekeraar door de Staat ter verantwoording geroepen. Desondanks wil dit kabinet, dat de pensioenfondsen o.a. hypotheken voor starters gaan aanbieden en daarmee een belangrijke taak van onze luie(!) maffiabanken gaan overnemen. Daarmee treedt het opnieuw in de belangen van pensioengerechtigden, die al eerder schaamteloos van hun zelf betaalde(!) oudedagsvoorziening door de Staat en maffiabanken/verzekeraars werden beroofd.
Vervolgens durft zij de pensioengerechtigden, met wiens geld en over wiens ruggen zij voor de werkenden mooi weer wil gaan spelen, schaamteloos ook nog extra inkomensoffers op te leggen, terwijl zij gelijktijdig de grootste oplichters binnen onze samenleving discriminerend blijft afschermen en haar fiscaal,discriminerende Vrijplaatsenbeleid en Expat-regelingen blijft continueren.
Kortom, de gepensioneerde wordt door deze Staat der Nederlanden eerst meedogenloos afgeschreven, om vervolgens ook nog even van diens sociale leven en bezit te worden beroofd.
De pil van Drion ontbreekt er alleen nog maar aan, maar die zal inmiddels wel ergens in de luwte klaarliggen!

Please follow and like us:

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *