Hennep

Politie en Justitie hebben regelmatig gemeld, vrijwel machteloos tegenover de groeiende XTC industrie te staan.

Dat is ook geen wonder, als we wat kritisch kijken naar het tot dusverre gevoerde beleid.

Een justitieel beleid, dat zich slechts profileert door vergoeilijking, bagatellisering, gedoging.

Daarnaast zien we een zodanig slap strafbeleid, dat je toch haast zou gaan denken dat de Rechterlijke Macht zelf belang bij de (drugs)criminaliteit heeft.

Wij signaleren moordenaars, die de bajes vermogend verlaten en we signaleren gevangenissen met drugsvrije(!) zones.

Daarnaast zie we ook mega-houseparties en andere grootschalige dansfeesten, waar de overheid zelfs de drugs op veiligheid test, in plaats van dat ze het evenement verbiedt.

We zien ook coffeeshops, die niet legaal via de voordeur mogen worden bevoorraad en dus illegaal en crimineel via de achterdeur aangeleverd krijgen.

Criminele afrekeningen en agressiemoorden vinden tegenwoordig aan de lopende band plaats.

We zien zelfs regelmatig drugsoorlogen op de openbare weg

Het oplossingspercentage van de misdrijven is nog steeds bedroevend laag.

Maar het gemillimeter over de gebruikte opsporingstechnieken werkt dat natuurlijk ook in de hand.

De advocatuur heeft een veel betere rechtspositie voor hun criminelen geregeld, dan de slachtoffers door de rechters wordt gegund.

Slachtoffers wenden zich, vanwege gebrek aan vertrouwen, ook steeds minder vaak tot de politie.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *