De “zinloze “ muziek/herrie in winkels is vaak bijzonder storend en is gewoon pure terreur.

Gelet op de dwangmatigheid, de repertoirekeuze en het volume van de muziek in winkels, lijkt het er sterk op dat die smakeloze muziek eerder voor het personeel dan voor de klant wordt geproduceerd.

Bij de kassa’s van super- en bouwmarkten wordt de klant gedwongen de meest afschuwelijke herrie ondergaan. Zelfs in meubelzaken en restaurants moet je zelfs al jarenlang datzelfde afgezaagde, sfeerloze bouwmarktrepertoire ondergaan, dat je in vrijwel alle winkels hoort.

Kleding
kan in veel winkels al lang niet meer niet zonder herrie worden gekocht.
Daarom draag ikzelf al vele jaren geen spijkerbroeken meer, want in die neurotische herrie koop ik gewoon niets: mijn geld kan ik uiteindelijk overal kwijt!

Als je een willekeurig bedrijf belt, krijg je, na de nodige bla-bla menu’s te hebben ondergaan, als regel te horen dat alle medewerkers in gesprek zijn en word je daarna meestal ook gedwongen om allerlei ongewenste herrie, rechtstreeks op je trommelvliezen(!), aan te horen en daar zelfs je eigen muziek voor te moeten(!) uitzetten.

Daarnaast worden de ether-reclamespots voorzien van zodanige, lawaaïge muziek, dat die onbehouwen vorm van adverteren als regelrechte terreur en huisvredebreuk wordt ervaren, waartegen de consument zelfs in z’n eigen huis volstrekt machteloos is.

En de opmerking over die knopâ?

Ach, dat is de bekende- en schaamteloze dooddoener van een reclamemaker/adverteerder, die de grenzen van fatsoen niet meer kent!

De reclamecodecommissie is voor dit soort klachten n.m.m. ook al niet ontvankelijk.

Ik ervaar de huidige herrie-cultuur als pure muziek/herrie terreur.

Gelukkig zijn er ook nog steeds bedrijven, die met hun opvattingen op dezelfde frequentie als de kritische consument zitten.

Please follow and like us:

1 reactie op “MUZIEK CULTUUR/TERREUR

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *