Onze wegen zijn overvol. Het openbaar vervoer is overvol en ons land blijkt ook al overvol.
Voor onze huidige generaties, zorgbehoevende landgenoten is de zorg al absurd gerantsoeneerd en voor onze kinderen is er ook al steeds minder onderwijs.
Daarnaast verwacht het Centraal Bureau voor de Statistiek dit decennium nog een stormachtige bevolkingsgroei als gevolg van geboorten en immigratie: kortom, er komen alleen maar meer mensen in dit propvolle landje bij, waar zelfs onze doden, die hun leven lang hoge(!) belastingen betaalden, nog niet eens ongestoord mogen blijven rusten!
Nog los van de vraag, waar voor iedereen een behoorlijk leefplekje moet worden gevonden, zal ook de voorspelde bevolkingsgroei weer consequenties hebben voor de mobiliteit en vooral voor de middelen, waarmee dat moet worden gerealiseerd.
Het enige antwoord van Den Haag op deze – voorspelbare – problematiek, is tot dusverre slechts de discussie over de manier, waarop de staat de (toekomstige) weggebruikers, al-dan-niet met behoud van privacy, financieel kan leegwringen!
Constructieve oplossingen om vervoersruimte te vinden en/of te verbeteren, blijven op de achtergrond en ook de discussie over nieuwe vervoersvormen verzandt keer-op-keer in oeverloos geleuter.
De NS en Prorail blunderen en wanpresteren al vele, vele jaren lang. Prorail beheert een railnetwerk, dat al vele jarenlang is overbelast en de NS zit opgescheept met uiterst kostbare, onbruikbare hoge snelheidstreinen, die waarschijnlijk nooit meer hier zullen rijden en een onrendabele prestige(!) verbinding naar Den Haag.
Ook blijkt nu weer de prachtige waterverbinding met draagvleugelboot tussen ferryhaven IJmuiden en Amsterdam door een provincie opgeheven te gaan worden.
Een mens kan hier z’n vervoer al niet eens meer behoorlijk plannen: overal lopen we vast!
Ondanks de grote inspanningen van de laatste paar jaar, zien we nog veel te veel wegen met een te lage capaciteit.
De weggebruiker betaalt zich, niet alleen omdat de belastingenveloppen afgeven, zich blauw(!).
Hij betaalt fiscale heffingen als absurde accijnzen, absurde BTW, absurde BPM, belasting over belasting, nog steeds de heffing van het wel opgeheven, tijdelijke(!) rijkswegenfonds, dat we te danken hebben aan onbetrouwbare Gerrit Zalm, die daarom nu op doortrapte wijze leiding geeft aan een staats-maffiabank.
Ondanks dat alles schiet onze infrastructuur op veel te veel plaatsen te kort en is voor een groot deel nog steeds niet meer van deze tijd.
Het lijkt er ook haast steeds meer op dat Den Haag de problematiek, om heffingsredenen, niet op wil lossen.
Ze heeft uiteindelijk een veel te groot fiscaal belang bij onze verstopte infrastructuur: de verspilling van kostbare, veel geld opbrengende energie.
Dat geldt evenzeer voor haar veel te grote boetebelang bij geringe snelheidsvergissinkjes.
Binnen ons absurde justitiebeleid worden misdrijven hier lichter bestraft dan overtredingen en dat is al te gek voor woorden.
In ons drukke verkeer moeten we immers op de weg letten en minder op de snelheidsmeter!
In rversnest Den Haag draait alles alleen maar om geld en nog eens geld en aan die geldhonger offerde Den Haag maar al te graag ons milieu op.

Wordt het daarom zo langzamerhand geen tijd dat Den Haag landen als Canada en Australië gaat vragen, of we weer mogen komen?

Please follow and like us:

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *