Onze “weldoorvoede” Caritas Industrie wordt met de dag brutaler.
Er hangt bij haar nog veel te veel geld van eerdere acties, dat maar voor een deel werd uitgegeven: denk o.a. maar eens aan de Haïti-actie, waarvoor een extreem hoog bedrag aan geld werd ingezameld en waarover we nooit meer wat horen. Maar zodra er ergens weer nieuwe rampen ontstaan, dan wordt er onmiddellijk weer om bijdragen “gehengeld”, terwijl er bij de instanties veel te veel ongebruikt geld direct beschikbaar is om te helpen. Bekijk de verschillende jaarverslagen van wat Caritas organisaties maar eens, of daar bijvoorbeeld aandelen-portefeuilles op de Balansen prijken. Vaak is dat zo en ik weet zeker dat zij die bedragen nooit voor de aankoop van aandelen hebben gekregen.

We kunnen ook steeds minder vaak geld op eigen initiatief overmaken. Dat komt, omdat veel te veel instellingen steeds vaker uitsluitend met een incassomachtiging door ons willen worden “verwend” en dan is “het hek van de dam”!

De hand voor geld ophouden en vervolgens schaamteloos claimen om dat geld zelf uit andermans portemonnee te kunnen halen, dat ervaar ik als “hondsbrutaal”!

Onlangs werd ik weer geconfronteerd met de “”Vrienden van het Metropole Orkest”, die ook aan “Crowdfunding” doen en daar is niets mis mee. Ik zou hen ook best wel een jaarlijkse bijdrage willen geven.
Maar als zij daarvoor zelfs al de minimum bedragen aangeven, die mogen worden overgemaakt en daarvoor, als enige betaalmogelijkheid, betaling door middel van een incassomachtiging aangeven, dan is dat voor mij “een brug te ver”.
Nog even en we moeten Caritas vooraf toestemming vragen, om iets van ons eigen geld te mogen opnemen.
Ik denk maar zo: “mijn geld kan ik overal kwijt en daar heb ik Caritas helemaal niet voor nodig”.
Dat geldt niet alleen voor mij, maar voor iedereen.
Dàt zouden de “Fundraisers” van Caritas zich eens moeten realiseren!

Please follow and like us:

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *